عنوان فارسی:

عنوان انگلیسی: 

افزاره‌های تار(فیبر)نوری جلد اول: تقویت کننده‌های تار (فیبر) نوری "آلاینده به اربیوم" و "رامان"

Optical Fiber DevicesVolume I“Erbium Doped” and “Raman” Fiber Amplifiers

نویسنده:

دکتر نصرالله گرانپایه، دکتر نجمه نزهت، دکتر علیرزا مولا

انتشارات:

دانشگاه صنعتی خواجه نصیر الدین طوسی

معرفی:

اولین سامانه‌های مخابراتی بشر، نوری بوده‌اند. استفاده از علائم خاص با دود و آتش را می‌توان اولین تلگراف‌های نوری و فوتوفون الکساندر گراهام بل را اولین تلفن نوری دانست. که به دلیل پایین بودن کیفیت انتقال نور در جو و نبودن امکانات کافی، به مرور با نوع الکتریکی جایگزین شدند. با اختراع انواع لیزر در اواخر دهه ۱۳۳۰ شمسی، استفاده از نور همدوس آن برای مخابرات مورد توجه واقع شد، ولی مسافت کوتاه انتشار آن در فضا و بالا بودن تلفات تار نوری در آن زمان، مانع می‌شد. با خالص کردن شیشه تارهای نوری ساخته شده، در ۱۳۵۶ شمسی اولین پیوند  مخابرات تار نوری چندمُده در طول موج ۸۵۰ نانومتر آزمایش شد. در دهه ۱۳۵۰ شمسی تارهای نوری تک‌مُده برای مخابرات در طول موج ۱۳۰۰ نانومتر و سپس ۱۵۵۰ نانومتر به کار برده شدند.
در کنار تلاش برای استفاده از تار نوری برای ارسال سیگنال‌های مخابراتی، مغزی کوچک تار نوری کاربردهای فراوانی همچون حسگرهای نوری، تقویت‌کننده‌ها و لیزرهای تار نوری را به ذهن می‌آورد. ساخت و آزمایش تار نوری آلاییده به اربیوم در ۱۳۶۵ شمسی انقلاب بزرگی در مخابرات نوری بود. وجود این تقویت‌کننده‌ها، استفاده از سامانه تسهیم طول موجی  را امکان‌پذیر ساخت که عرض باند تار نوری را بسیار فراتر از آن چه فکر می‌شد، برد .
تقویت‌کننده‌های تار نوری آلاییده به اربیوم، به دلیل تطبیق کامل با تار نوری معمولی، پهنای باند زیاد، بهره بالا، عدد نویز کم، قدرت خروجی قابل ملاحظه، راندمان و قابلیت اطمینان بالا، قیمت، حجم و وزن کم، امروزه یکی از افزارهای اصلی سامانه‌ها و شبکه‌های مخابرات نوری امروزی هستند.

توضیحات: