در این عشق روح‌ها چنان در هم حلول می‌کنند که دیگر شخص مقابل را دیگری نمی‌پندارد، بلکه او خود را در آن روح می‌بیند. در کنار داستان شمس و مولانا که از عشق و معشوق زمینی فارغ شده‌اند، اِلا به تجربه و چشیدن طعم عشق زمینی مشغول است. او با عزیز آشنا می‌شود و به موجب همین، راهی سفر می‌شود. همانطور که مولوی می‌گوید عشق را نمی‌توان توضیح داد؛ اما عشق همه چیز را توضیح می‌دهد. این رمان درباره ی عشق است، عشق واقعی، عمیق و خالص که در کمتر کتابی شاهد همچین روایتی از عشق خواهید بود. این کتاب همه‌ی انسان‌ها را دعوت به عشق‌ورزی می‌کند و مهم این نیست که این عشقی حقیقی یا مجازی باشد، مهم این است همه ما خالصانه عشق بورزیم و آدم‌هایی باشیم که با چشمِ دل ببینیم؛ همان‌گونه که شمس همه را به یک چشم می‌دید، چرا که معتقد بود فقط خداوند است که می‌تواند انسان‌ها را قضاوت کند و جایگاه‌های آن‌ها را متمایز سازد. «ملّت عشق» را به تمامی علاقمندان داستان‌های عاشقانه و ادبیات عرفانی پیشنهاد می‌کنیم. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: عمری که بی عشق بگذرد، بیهوده گذشته است. نپرس که آیا باید در عشق الهی باشم یا عشق مجازی، عشق زمینی یا عشق آسمانی، یا عشق جسمانی؟ از تفاوت‌ها تفاوت می‌زاید. حال آنکه به هیچ متمم و صفتی نیاز ندارد عشق. خود به تنهایی دنیایی است عشق. یا درست در میانش هستی، در آتشش، یا بیرونش هستی، در حسرتش.